Pokaż menuZamknij menumenu
 
AKADEMIA LETNIA BABY ART WALK + SYMPOZJUM WROCŁAW...
 
BAW! Baby Art Walk 2020
 
ŚCIEŻKI DO INTERPRETACJI – PAMIĘTNIK...
 
BAW! Baby Art Walk 2020
 
SENIOR ART WALK 2020
 
Konkurs
 
KATALOG: Przegląd Sztuki SURVIVAL 17
 
Alfons Mazurkiewicz, Anna Raczyńska. 15%...
 
BAW! Baby Art Walk 2019
 
#MUZEALNIAKI
 
BAW! Baby Art Walk 2019
 
KATALOG: Przegląd Sztuki SURVIVAL 16
 
Hanna Krzetuska, Karolina Szymanowska. 15%...
 
BAW! Baby Art Walk 2018
 
Entropia, sztuka rozpadu
 
BAW! Baby Art Walk 2018
 
KATALOG: Przegląd Sztuki SURVIVAL 15
 
Karina Marusińska. What The Eye Doesn’t...
 
Monika Konieczna, Zofia Gebhard. Mit Geistern...
 
Monika Konieczna. Atropa belladonna
 
BAW! Baby Art Walk 2017
 
THE ILLUSION OF RETURN
 
Karina Marusińska. What The Eye Doesn’t...
 
Leon Podsiadły. Bel Air
 
Akcja „Książki dla Gwinei”
 
SIECIOWANIE DLA KULTURY 2017
 
BAW! Baby Art Walk 2017
 
KATALOG: Przegląd Sztuki SURVIVAL 14
 
Mathilde Lavenne. Cienie / Shadows
 
Kasia Kmita. Kim byś była, gdybyś była kim...
 
Ghetto Relay. Projekt artystyczny Alessandry...
 
Die Deutschen kamen nicht
 
Kamil Moskowczenko. W co można...
 
Stanisław Dróżdż. Ścieżki tekstu 
 
Piotr Kmita. W poszukiwaniu straconego czasu
 
Młodzież w Europie
 
Podwórko Gepperta 2016
 
BAW! Baby Art Walk 2016
 
Mit Geistern Leben. Wydeptywanie Wydeptanych...
 
Podwórko Gepperta. Projekt społecznościowy
 
SIECIOWANIE DLA KULTURY 2016
 
100 000 KSIĄŻEK DLA GWINEI
 
BAW! Baby Art Walk 2016
 
KATALOG: Przegląd Sztuki SURVIVAL 13
 
Boże Ciało
 
Wykwit
 
Piotr Blajerski. The End
 
BAW! Baby Art Walk 2015
 
Grzegorz Różański. ZACHOWANIE MASY, cz.II...
 
Podwórko Gepperta 2015
 
Grzegorz Różański. ZACHOWANIE MASY, cz.I...
 
Grzegorz Różański. Zachowanie masy
 
Kamil I. Widzenia
 
Anna Raczyńska. Krótkie historie
 
Wrocław: The best of
 
BAW! Baby Art Walk 2015
 
KATALOG: Przegląd Sztuki SURVIVAL 12
 
Niemcy nie przyszli
 
Nienazwane przestrzenie / Innominate Spaces –...
 
Magda Franczak z udziałem Yael Frank....
 
Maria Stożek i Szymon Wojtyła. Bondage
 
Łukasz Filak, Wawrzyniec Kolbusz
 
Kornel Janczy
 
DYSK GEPPERTA 2014
 
Katarzyna Przezwańska
 
Śmierć Internauty
 
KATALOG: Przegląd Sztuki SURVIVAL 11
 
Krystian Truth Czaplicki. Przesunięty dom
 
DYSK GEPPERTA 2013
 
Ewa Żuchnik. Metamorfozy
 
Piotr Sakowski „ . “
 
Bez nie-ludzi nie ma nas
 
KATALOG: Przegląd Sztuki SURVIVAL 10
 
Aktywna poezja
 
Krzysztof Furtas, Piotr Blajerski. Lux Aeterna
 
Karina Marusińska. Sfera prywatna
 
Anna Kołodziejczyk. Obraz zniszczeń
 
Magda Franczak. Hairy Candies
 
Beata Wilczek + Michalina Grula. Ćwiczenia...
 
DYSK GEPPERTA 2012
 
Grzegorz Łoznikow. Historia w obrazkach
 
KATALOG: Przegląd Sztuki SURVIVAL 9
 
Piotr Zbierski. White Elephant
 
EGZEGEZA
 
House of Change / Dom przemian
 
Emergency Room
 
Wystawa
 
Piotr Kmita. Okropności zabawy
 
Dy Tagowska. Nigredo
 
Andrzej Sobiepan. PBZ
 
DYSK GEPPERTA 2011
 
KATALOG: Przegląd Sztuki SURVIVAL 8
 
KATALOG: „Sztuka po przejściach”...
 
Communism Never Happened
 
Festiwal „Sztuka po przejściach 2010”
 
Communism Never Happened
 
Il Vangelo secondo i reprobi, odc. 2
 
Piotr Wysocki. Aldona
 
Zbliżanie…
 
Michał Bieniek. Wracamy z polowania
 
Senses
 
Wojny religijne
 
Malwina Karp i Katarzyna Włodarczyk....
 
KATALOG: Przegląd Młodej Sztuki...
 
Sztuka po przejściach
 
Festiwal „Sztuka po przejściach 2009”
 
Sztuka po przejściach
 
Oiko Petersen. Downtown Collection
 
Oiko Petersen. Downtown Collection
 
Kwiaty na poddaszu
 
Pochwała przemijającego czasu
 
Anna Kołodziejczyk. Ruiny / Martwa natura
 
KATALOG: Pomiędzy wyspami
 
KATALOG: Przegląd Młodej Sztuki...
 
KATALOG: Galeria Mieszkanie Gepperta 2008,...
 
Michał Marek. X jak MM
 
Wilhelm Sasnal. Brzozowski nam współczesny
 
Pola Dwurnik. Szwajcarskie rysunki
 
Jerzy Kosałka. Najważniejsze to zdrowie –...
 
Marcin Fajfruk. Disco Combat
 
Aleksandra Urban. Wonderland
 
Michał Bieniek. Ana Layla
 
Pomiędzy wyspami
 
KATALOG: Galeria Mieszkanie Gepperta 2007,...
 
KATALOG: Przegląd Młodej Sztuki...
 
Monika Konieczna. Kwiat dla mnie…
 
Oiko Petersen. Guys. From Poland with Love
 
Ewelina Ciszewska. Sympatyczna Pani Krysia
 
Przemysław Sanecki. Faking.Me.intimace.You
 
Anna Kołodziejczyk. Najpiękniejsze uczucia...
 
Artur Goliński. Lexicon, 6.Aufl
 
Tekla Woźniak. Kot na vhsie
 
Arkadiusz Nowakowski, Paulina Płachecka. Melanż...
 
KATALOG: Przegląd Młodej Sztuki...

DYSK GEPPERTA 2014

Wykłady, dyskusje, spotkania

Terminy: 13.05.2014, 27.05.2014, 3.06.2014, 7.10.2014, 18.10.2014, 21.10.2014
Miejsce: Galeria Mieszkanie Gepperta, ul. Ofiar Oświęcimskich 1/2, Wrocław

Kurator cyklu „DYSK Gepperta”: Bartek Lis (Fundacja Art Transparent, MWW)

 

13.05.2014, godz. 18.00
Wykład: Cynaderki w śmietanie, sałatka z nasturcją i inne rarytasy. Blogi kulinarne okiem socjologa

Blogi kulinarne są rozbudowanym i zróżnicowanym obszarem polskiej blogosfery. Popularny serwis (tzw. agregator) Durszlak rejestruje obecnie ponad 4,5 tysiąca stron. Gotowanie staje się nierzadko hobby, strategią samorealizacji i jedną z nisz kulturowych. Warto na tym tle przyglądać się zmianom sposobów transmisji wiedzy kulinarnej. Do czynienia mamy z pluralizacją dyskursów o gotowaniu, a jednocześnie utratą przez kulinaria statusu wiedzy z jednej strony oczywistej i tradycyjnej, z drugiej – profesjonalnej, uniwersalnej i scentralizowanej. Obecna na blogach wiedza o gotowaniu ma dziś charakter rozproszony, oparta jest na konkurujących systemach eksperckich lub też wyrasta ze zróżnicowanego doświadczenia codzienności. Można na przykład wskazywać na sprzeczności między lokalnością a kosmopolityzmem, między instrumentalizacją jedzenia (np. oczekiwaniem prozdrowotności) a estetyzacją i zabawą, czy też między bezpieczeństwem a zagrożeniem ze strony jedzenia.

Co zatem mówi nam o społeczeństwie przyglądanie się blogom na temat gotowania? Czy powinniśmy je traktować jako odpowiedniki tradycyjnych „eksperckich” książek kucharskich, narzędzia autoprezentacji autorów, sztukę, „okna” służące podglądaniu cudzej codzienności, przestrzeń komunikacji, czy też ich status jest jeszcze inny? Jak opisywać i porządkować wiedzę kulinarną, która (re)produkowana jest w blogosferze, a także jak przypuszczalnie może łączyć się ona z indywidualnym doświadczeniem w obszarze codzienności?

Dr Agata Bachórz – adiunkt w Zakładzie Antropologii Społecznej w Instytucie Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa Uniwersytetu Gdańskiego. Autorka kilkunastu artykułów z zakresu socjologii i antropologii oraz książki Rosja w tekście i w doświadczeniu. Analiza współczesnych polskich relacji z podróży (Nomos 2013). Obecnie kieruje swoje zainteresowania naukowe w kierunku badania dyskursów codzienności, przyglądając się między innymi książkom kucharskim z okresu PRL, jak również współczesnym przekazom kulinarnym.

 

27.05.2014, godz. 18.00
Wykład dr Doroty Mroczkowskiej dotyczący konstruowania czasu wolnego przez Polaków

Niezależnie od rozlicznych wątpliwości, które wzbudzają koncepcje refleksyjnej modernizacji (np. Elliott 2007; Beck, Giddens, Lash 2009), niewątpliwy jest ich wpływ nie tylko nad kształtem współczesnej debaty nad ponowoczesną kondycją jaźni, tożsamości, ale też znaczenia jakie mają dla zrozumienia procesów budowania życia osobistego i społecznego. Aby szybko przejść do kluczowej kwestii, wypada stwierdzić, iż istnieje bezsprzeczny związek między instytucją czasu wolnego a tożsamością jednostki, sposobem budowania narracji i praktykami społecznymi. Czas wolny stanowi jedną z takich kategorii czy nawet instytucji społecznych (np. obok rodziny), które silnie oddziałując na jednostkową jaźń zapraszając do oglądania poprzez płynny, negocjacyjny, zmienny czy rozwojowo-procesowy wymiar.

Refleksyjność jawić się może jako swego rodzaju kompetencja, za pomocą której jednostki szacują swoje możliwości (zarówno szanse jak i ograniczenia) i dzięki której dokonują decyzji oraz wyborów bądź ich zaniechają.

Wskazane tematy autorka będzie egzemplifikowała wybranymi, najciekawszymi jej zdaniem przykładami pochodzącymi ze zrealizowanych badań.

Dr Dorota Mroczkowska – socjolog, psycholog, adiunkt w Instytucie Socjologii UAM (Zakład socjologii życia codziennego), terapeutka i badaczka społeczna. Zajmuje się problematyką czasu wolnego, stylów życia, tożsamości, ciała oraz zaburzeniami jedzenia i nowymi uzależnieniami.

 

3.06.2014, godz. 18:00
Wykład: Refleksyjne konstruowanie i komunikowanie tożsamości jednostkowej za pomocą ubioru w czasach ponowoczesnych

Rzeczywistość późnego kapitalizmu przytłacza jednostki nieogarnioną wielością przedmiotów, narzucając konsumentom nieustanny imperatyw wyboru. Zarazem tożsamość i jej komunikowanie otoczeniu stały się zadaniem. Aktorzy społeczni, poruszając się po kalejdoskopowym świecie dóbr, wypracowują rozmaite style konsumowania: oparte na stylach życia wzory wybierania z wyalienowanej masy towarów takich, które będą narzędziem konstruowania i wzmacniania jednostkowej tożsamości.

W ubiorze jednostek manifestowane są ich narracje tożsamościowe, w których z kolei ujawniają się kody komunikacyjne specyficzne dla kultury w późnym (płynnym) stadium nowoczesności, w której w sposób hybrydyczny łączą się elementy tradycyjne, nowoczesne i ponowoczesne, a jej cechą charakterystyczną jest estetyzacja życia codziennego.

Błahe, codzienne akty nabywania ubrań i codziennego komponowania stroju mają potencjał symbolicznej kreatywności – kształtowania, komunikowania, wręcz „produkowania” kulturowych i jednostkowych tożsamości, a także wpisywania tychże w szersze, kulturowe całości. Estetyzacja konsumpcji może stać się dźwignią estetyzacji kultury za pośrednictwem symbolicznej działalności uwikłanych w kulturę jednostek w sferze ich codziennych wyborów i zachowań (składających się na styl życia).

Autorka przywoła wyniki prowadzonych przeze siebie od 2011 roku badań na próbie młodych dorosłych o wysokim kapitale kulturowym. Weryfikuje w nich teoretyczne koncepcje i kwestionuje tezy o wysokim stopniu refleksyjności i planowania w praktykach codziennego wyboru ubrań, jak również wagę, jaką dla aktorów społecznych pełni ubiór innych.

Gabriela Żuchowska-Zimnal – doktorantka w Instytucie Socjologii UJ, gdzie pod kierunkiem prof. dr hab. Krystyny Romaniszyn pracuje nad dysertacją pt. „Ubiór jako narzędzie konstruowania i komunikowania tożsamości jednostkowej w kulturze ponowoczesnej” w ramach grantu, który otrzymała w ostatniej edycji konkursu PRELUDIUM Narodowego Centrum Nauki. W latach 2011-2013 przewodnicząca Komisji Kultury Towarzystwa Doktorantów UJ.

 

07.10.2014
Wykład: Miasta bez charakteru? O miejskich scenach kulturowych w Polsce i na świecie…

Każdy z nas potrafi przywołać w myślach obraz swojego ulubionego miasta. Towarzyszy mu wspomnienie zapachów, odgłosów ulicy, być może smaku zjadanych tam potraw i popijanych trunków. Potrafimy przywołać doznania ulotnej, ale jakże wyraźnej atmosfery miejsca. Potrafimy zapewne przywołać w myślach obrazy także tych miast, w których nigdy nie byliśmy, ale których wyobrażenie tak bardzo wrosło w społeczną świadomość, że przybrało rolę kulturowej ikony. Wie o tym każdy bywalec kina, gdy uwiedziony przez filmy Woody Allena decyduje się odwiedzić Manhattan, Barcelonę, Paryż albo Rzym. Na tych filmowych obrazach wielkie metropolie wydają się być przede wszystkim centrami konsumpcji doznań.

To, co na nich obserwujemy, to nie świat pracy i rytm dnia wyznaczony fabrycznym zegarem, ale nieuchwytne na pierwszy rzut oka wartości, tak ulotne jak wrażenia towarzyszące kontemplacji dzieła sztuki. Co sprawia, że niektóre miasta mają magiczną moc przyciągania? Co sprawia, że Barcelona różni się od Madrytu, Wenecja od Rzymu, Londyn od Glasgow, Cannes od Paryża, Los Angeles od Nowego Jorku? Dlaczego odbieramy te miasta inaczej, dlaczego dostarczają nam odmiennych doznań? Jak możemy zdefiniować ich klimat, ich niepowtarzalny (a może całkiem powtarzalny) charakter? Jaki jest charakter polskich miast? W jaki sposób Warszawa różni się od Krakowa, a Wrocław od Katowic? Autorka wykładu podejmie próbę odpowiedzi na te pytania, wyjaśniając fenomen „miejskich scen” w Polsce i na świecie.

Dr Marta Klekotko – adiunkt w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Interesuje się kulturowymi mechanizmami rozwoju oraz wpływem kultury i sztuki na upodmiotowienie i inkluzję społeczną. Autorka książki „Rozwój po śląsku: procesy kapitalizacji kultury w śląskiej społeczności górniczej”. Obecnie prowadzi badania nad dynamiką kulturową polskich miast (projekt finansowany przez NCN i realizowany we współpracy z Uniwersytetem w Chicago).

 

18.10.2014
Warsztat: Do It Yourself – proste rzeczy/proste życie (warsztat organizowany przez PANATO)

PROSTE RZECZY otaczają nas i tworzą nasze codzienne otoczenie. Są obecne, ale nie przywiązujemy do nich większej wagi. Traktowane są przedmiotowo i bez refleksji. Zapraszamy na warsztat, podczas którego weźmiemy pod lupę takie właśnie przedmioty. Wspólnie zastanowimy się nad ich funkcją w naszym życiu i postaramy się odnaleźć historie z nimi związane. Ostatnim procesem naszego warsztatu będzie natomiast odczarowanie tych przedmiotów i nadanie im nowej funkcji.

Każdy z uczestników musi przynieść minimum jeden przedmiot, z którym ma związek emocjonalny (optymalnie), który weźmiemy na warsztat. Może to być na przykład deska do krojenia, stary widelec, doniczka, koło od roweru czy części wiatraka. Zamieńmy te proste rzeczy na hak do ubrań, lampy, ciekawe akcesoria.

 

21.10.2014
Wykład: Życie jako projekt a projektowanie świata

Wystąpienie dotyczy możliwości zastosowania koncepcji design’u, dzięki której projektant i użytkownik są czynnymi podmiotami i mogą wspólnie tworzyć proces projektowania przedmiotów materialnych i w ten sposób poszerzać swoje doświadczenie świata. Jest to rodzaj design’u, który podkreśla znaczenie udziału użytkowników w czasie procesu projektowania i po jego zakończeniu (Fisher 2005: 1 – 9).

Życie i projekt to kategorie, które uzupełniają się. W ramach swojej biografii człowiek „buduje swój świat, swój horyzont ‘obiektów’ i swój ogląd własnej istoty” (Cassirer 2001: 262) oraz wchodzi w relacje z innymi ludźmi i rzeczami. Projektuje więc swoje życie i otaczający go świat. Wchodząc w relacje z innymi osobami i z rzeczami człowiek mniej lub bardziej automatycznie myśli, jak to zrobić. Myślenie można więc uznać tutaj za formę rękodzieła, którego człowiek uczy się tak, jak np. czeladnik stolarza uczył się robić stoły. Myślenie zmienia człowieka i określa sposób wytwarzania rzeczy. Uwzględnienie możliwości, jakie stąd wynikają jest istotne we wszystkich relacjach społecznych, także w relacjach między projektantem i użytkownikiem przedmiotów materialnych. Dzięki myśleniu projektant i użytkownik tworzą refleksyjną wspólnotę, która sprzyja praktykowaniu twórczego myślenia. Doświadczenia firm, w których promuje się przemyślaną współpracę projektanta i użytkowników dowodzą, że pomaga to im rozwiązywać problemy związane z projektowaniem.

Dr Jacek Mianowski pracuje w Zakładzie Socjologii Gospodarczej i Zachowań Rynkowych w Uniwersytecie Gdańskim. Zajmuje się problematyką konstruowania jakości – rozwoju koncepcji i jej znaczenia w relacjach dostawca dóbr i usług – odbiorca.

Ten serwis korzysta z cookies Polityka prywatności